اتوماسیون را از کجا شروع کنیم؟ نقشهٔ ۴ هفته‌ای
بیشتر تیم‌هایی که سراغ اتوماسیون می‌آیند، اول ابزار انتخاب می‌کنند و بعد دنبال کاربرد می‌گردند. نتیجه معمولاً یک ابزار دیگر است که کسی از آن استفاده نمی‌کند. مسیر درست برعکس است: اول گلوگاه، بعد ابزار.
### هفتهٔ اول: اندازه‌گیری، نه حدس
یک هفته زمان کار تکراری تیم را ثبت کنید. ساده‌ترین راه، یک فایل مشترک است: هر بار کاری تکرار شد، نام کار، مدت و فرد انجام‌دهنده را بنویسید. بعد از یک هفته الگوها خودشان را نشان می‌دهند. معمولاً دو یا سه کار، بیشتر زمان را می‌بلعند.
### هفتهٔ دوم: انتخاب یک گلوگاه
از فهرست، کاری را انتخاب کنید که سه ویژگی داشته باشد: تکرار زیاد، قاعدهٔ روشن و دادهٔ در دسترس. «پاسخ به سوالات تکراری مشتری» نمونهٔ خوبی است؛ «تصمیم‌های راهبردی» نه. هدف این است که در چهار هفته نتیجهٔ قابل اندازه‌گیری ببینید، نه اینکه کل کسب‌وکار را یک‌جا خودکار کنید.
### هفتهٔ سوم: ساخت نسخهٔ اول
نسخهٔ اول باید کوچک و قابل استفاده باشد. برای پاسخ‌گویی، یک ایجنت متصل به دانش محصول کافی است؛ لازم نیست از روز اول همهٔ کانال‌ها وصل شوند. تیم را از همان ابتدا در جریان بگذارید تا کار با ابزار بخشی از روال روزانه شود.
### هفتهٔ چهارم: اندازه‌گیری و گسترش
همان فایل هفتهٔ اول را دوباره پر کنید. ساعت صرفه‌جویی‌شده، نرخ پاسخ خودکار و رضایت تیم را مقایسه کنید. اگر نتیجه مثبت بود، گلوگاه بعدی را انتخاب کنید. اتوماسیون یک پروژه نیست؛ یک عادت سازمانی است.
### یک هشدار
اتوماسیون فرایند بد، فقط یک فرایند بدِ سریع‌تر می‌سازد. قبل از خودکارسازی، مطمئن شوید فرایند دستی خودش منطقی است و خروجی درستی دارد.
